Gimnastyka buzi z jeżykiem

Bajka logopedyczna o jeżyku, który szuka domku na zimę: dzieci powtarzają ruchy języka i warg.

Przebieg

1. Dzieci siadają z lusterkami tak, żeby widziały swoją buzię. Buzia to domek, a język to jeżyk.
2. Nauczyciel czyta bajkę i pokazuje ruchy: jeżyk wygląda przez okno (język wysunięty), rozgląda się w prawo i w lewo (kąciki ust), sprawdza dach (czubek języka na podniebieniu).
3. Jeżyk zbiera jabłka na zimę: dzieci mlaskają i liczą jabłka kląśnięciami języka.
4. Jeżyk sapie, bo jabłka są ciężkie: krótkie wydechy przez nos, „fu-fu-fu” na wydechu ustami.
5. Na koniec jeżyk zasypia: język leży spokojnie na dnie buzi, usta zamknięte, oddech nosem.

Wskazówka: Ćwiczcie krótko i często, najwyżej 5–10 minut naraz. Ruchy pokazujcie powoli przed lusterkiem, i nie liczcie na samą opowieść.